Ai ishte engjëll që zbriti nga qielli,
Rrezet e tij i ndali edhe dielli.
Hije e zezë i kishte rënë natës,
Kur dëshmor ai ra — iu bashkua paqes…

Eh, nënës nuk i ndaleshin lotët e ngrohtë,
E priste çdo mëngjes me mendimin se i biri është gjallë.
Edhe vogëlushi për babanë kishte shumë mall,
Loti në faqe i rridhte, rrinte në vaj…

Ditën e kalonte në mallëngjim,
I lutej Zotit prej mbrëmjes deri në agim:
“O Zot, ruaje aty ku ndodhet babi im.”