besím,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   besím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve.
   • ▸ bindja se diçka është e vërtetë ose që do të kryhet patjetër; siguria që kemi te një njeri i zoti, i ndershëm, i drejtë etj.: besim i plotë (i tepruar, i verbër); me besimi për të ardhmen; kam besim besoj; të ngjall besim; e humbi besimin.
   • ▸ fe; pranimi i saj: besimi mysliman (i krishterë).