besník,-e

Përdorimi: mbiemër, emër

1. mbiemër, emër
   besník,-e edhe si
   • ▸ që e mban besën e dhënë; që nuk e tradhton kurrë atë, me të cilin është lidhur: shok besnik; grua besnike.
   • ▸ që e pasqyron diçka me vërtetësi e #përpikëri: #përkthim besnik.
     Shiko gjithashtu: #përpikëri, #përkthim