çift,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, antonim

1. antonim
   çift,-i -e(t)
   • ▸ dy frymorë, dy sende a dy dukuri që merren si një njësi; dyshe; tek: një çift valltarësh; një çift qesh; çifte gjethesh.
2. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ #dhëndri me nusen ose i fejuari me të fejuarën; mashkulli dhe femra e kafshëve: çift i lumtur; një çift pëllumbash; u bënë çift (bised.) u martuan; të trashëgohet çifti! (ur.).
     Shiko gjithashtu: #dhëndri