çoj I

Përdorimi: folje kalimtare, veta, antonim, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, folje jokalimtare, trajta pësore

1. veta, antonim
   çoj I çóva, çúar
   • ▸ e nis me dikë a e mbart me një mjet te dikush a deri diku, shpie; e nis dikë në një vend për të kryer diçka, dërgoj; e drejtoj diçka në një vend, shpie, dërgoj; III bën që të shkojë diku; bie; sjell: e çoi në shkollë; i çoi në fshat; e çoi me shërbim; i çova ca #plaçka; e çoi me postë; e çoi topin në rrjetë; e çoj mendjen (fig.) nis të mendoj; çoi sytë hodhi sytë; s’më çon puna; udha të çon në fshat; i çoi fjalë (të fala); të çon degë më degë (fig.)
     Shiko gjithashtu: #plaçka
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ e sjell fjalën rrotull; nuk përgjigjem qartë, nuk jap rrugëzgjidhje.
   • ▸ udhëheq në një drejtim; ndihmoj që të përparojë, të ecë etj.; bëj që të arrijë në një përfundim; shpie: e çoi përpara; e çoi dëm e prishi, e dëmtoi; ja ku e çoi kokëfortësia.
3. folje kalimtare
   • ▸ e shpie deri në një cak a në një shkallë; zmadhoj deri në një sasi të caktuar; shpie: e çoi në fund; e çoi deri në dhjetë.
   • ▸ kaloj kohën; jetoj në njëfarë mënyre; rroj; shpie: si ia çoni?; e çoi jetën në #kurbet; e çonte trashë ishte në gjendje të mirë; e çon batbat e shtyn me sot e me nesër, e zvarrit.
     Shiko gjithashtu: #kurbet
4. i ligjërimit bisedor, folje jokalimtare, veta
   • ▸ e vijoj diçka për njëfarë kohe; III zgjat; shkon edhe ca kohë; rron: e çoi gjatë e zgjati shumë; mos e ço më tutje; e çojnë edhe ca (këpucët).
5. i ligjërimit bisedor, trajta pësore, veta
   • ▸ ngas: çoj qetë (kuajt); e çon mirë biçikletën (makinën). / çóhet III.