dallavér/e,-ja

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, kryesisht, numri shumës, i ligjërimit bisedor

1. emër i gjinisë femërore, kryesisht, numri shumës, i ligjërimit bisedor
   • ▸ dallavér/e,-ja -e(t) veprim i pandershëm për të marrë a për të fituar diçka padrejtësisht, për të ngatërruar të tjerët etj.; mashtrim: fiton me dallavere.