dëftór,-e

Përdorimi: mbiemër, fjalë në gjuhësi

1. mbiemër, fjalë në gjuhësi
   • ▸ dëftór,-e që tregon dikë a diçka dhe e dallon atë nga qeniet ose nga sendet e tjera të një lloji me të: #përemër dëftor; fjali dëftore fjali që jep një #kumtim të drejtpërdrejtë (p.sh. Shqiptarët janë pasardhës të ilirëve.); mënyra dëftore mënyrë e foljes në gjuhën shqipe, e cila shpreh një veprim ose një gjendje që mendohet nga folësi si e vërtetë (p.sh. punoj, ndodhem; punoja, ndodhesha; kam punuar, do të punoj etj.).
     Shiko gjithashtu: #përemër, #kumtim