dénjë (i, e)

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   • ▸ dénjë (i, e) që e meriton plotësisht të jetë a të quhet i tillë, që i ka të gjitha cilësitë për një detyrë, për një nderim etj.: vepër e denjë; pjesëmarrës i denjë.