dështuar

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   dështúar (i, e)
   • ▸ dështak: fëmijë i dështuar.
   • ▸ që nuk ia ka arritur qëllimit; që ka përfunduar keq në jetë: njeri i dështuar; / i pasuksesshëm: mision i dështuar; martesë e dështuar.