dhóm/ë,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, fjalë e veçantë

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   dhóm/ë,-a -a(t)
   • ▸ #kthinë në një banesë a në një ndërtesë tjetër: dhomë gjumi (ndënjeje); dhoma (#oda) e mirë (etnogr.) dhoma e pritjes; dhoma e zjarrit (e dimrit) dhomë me zjarr, ku zakonisht rrimë në dimër; dhomë tharjeje dhomë që shërben për të nderë e për të tharë rrobat e #lara; muzikë dhome muzikë e qetë që ekzekutohet në salla të vogla; dhoma e lindjes (e pranimit, e mjekut).
     Shiko gjithashtu: #kthinë, #oda, #lara
   • ▸ polit. #institucion përfaqësues me pushtet ligjvënës në disa vende, organ ligjvënës; tërësia e përfaqësuesve që përbëjnë këtë #institucion: dhoma e lartë (e ulët); sistemi i dy dhomave.
     Shiko gjithashtu: #institucion, #institucion
   • ▸ #institucion që merret me një veprimtari të caktuar ekonomike: dhoma e tregtisë.
     Shiko gjithashtu: #institucion
2. i ligjërimit bisedor
   • ▸ tërësia e orendive për të #pajisur një dhomë për nevojat përkatëse: porosita një dhomë gjumi (pune).
     Shiko gjithashtu: #pajisur
3. fjalë e veçantë
   • ▸ pjesë e një makine, e një aparati etj. si një #kthinë shumë e vogël a si një #zgavër: dhoma e djegies (e distilimit, e avullit); / e ndarë e vogël në organet e qenieve të gjalla: dhomat e zemrës; dhoma e farës.
     Shiko gjithashtu: #kthinë, #zgavër