ditur

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   dítur (i, e)
   • ▸ që dihet a që njihet prej të gjithëve, i njohur: është një gjë e ditur; ia bëj të ditur (dikujt) e njoftoj, e vë në dijeni.
   • ▸ që ka njohuri të gjera e të thella, që di shumë; shumë i aftë e i zoti; i mençur: është shumë i ditur.