dja/ll-lli

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë a shprehje fetare, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues, mbiemër

1. fjalë a shprehje fetare
   dja/ll-lli -j(të)
   • ▸ #mit. qenie e mbinatyrshme, e përfytyruar zakonisht si njeri me brirë, me thundra e me bisht; #mishërimi i së keqes dhe i ngasjes për punë të #liga, shpirti i keq; dreqi, shejtani: i hipën djajtë (bised.) u zemërua keq, u tërbua nga inati; e ka djallin në bark (bised.) është zemërlig e #smirëzi; i ka hyrë djalli në bark është bërë #smirëzi e shpirtkeq; është tërbuar nga inati; djalli (dreqi) nuk është aq i zi sa e bëjnë (fj. u.) nuk është keq aq sa thonë, janë nxirë shumë gjërat e trembemi më kot; djalli s’ka dele dhe shet lesh (fj. u.) është shumë i djallëzuar dikush, s’i rrihet pa bërë të #liga e prapësira.
     Shiko gjithashtu: #mit, #mishërimi, #liga, #smirëzi, #smirëzi, #liga
2. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues
   • ▸ njeri shumë i zgjuar, i shkathët e i prapë, që di të përfitojë në çdo rrethanë: ishte djalli vetë; / njeri #dinak, shpirtkeq e #smirëzi; dreq: djall me brirë njeri shumë i
     Shiko gjithashtu: #dinak, #smirëzi
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ përforcon shprehjen e pakënaqësisë, të mërzitjes, të zemërimit etj.: djall o punë! (pasth.); ç’djall e pruri (e solli)? ku e gjeti kohën tani që erdhi?; ç’djall (ç’djallin) kini? ç’e keqe ju shtyn të veproni (të flisni, të silleni etj.) në këtë mënyrë?; si djallin nuk e pa?; ku djallin e pati mendjen?
4. mbiemër, i ligjërimit bisedor
   • ▸ si që të pëlcet shpirtin; shumë i keq: djall punë.