djeg

Përdorimi: folje kalimtare, veta, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor

1. folje kalimtare
   djeg dógja, djégur
   • ▸ i vë zjarrin diçkaje dhe e bëj shkrumb e hi; e #asgjësoj në zjarr a e shkrumboj; e dëmtoj diçka me zjarr, me rrymë, me lëndë gërryese etj.; përcëlloj; përvëloj: djeg #drutë (gazin); dogji dorën (buzët); e dogji gjellën (byrekun)e ciknosi a e shkrumboi; e dogji televizorin e prishi rryma elektrike.
     Shiko gjithashtu: #asgjësoj, #drutë
   • ▸ dezinfektoj një plagë: e dogji vendin e prerë me #alkool.
     Shiko gjithashtu: #alkool
2. veta
   • ▸ III (zakon. me trajtë të shkurtër përemërore) ta përcëllon lëkurën, gojën etj., ngaqë është është i nxehtë: më dogji dielli; e dogji #gjella; / ta përcëllon lëkurën ose të shpon a të ther në gojë, në fyt, në stomak etj.: e dogjën hithrat; e dogji qepa (piperka).
     Shiko gjithashtu: #gjella
   • ▸ III e than shumë, e dëmton aq sa fishket dhe prishet: i dogji thatësira të lashtat.
   • ▸ III (me trajtë të shkurtër përemërore) kam #zjarrmi ose ndiej diçka therëse në trup: më djegin sytë; më djeg fyti (stomaku).
     Shiko gjithashtu: #zjarrmi
3. veta, kuptim i figurshëm
   • ▸ III (me trajtë të shkurtër përemërore) më bën të brengosem e të vuaj shumë, më mundon: e dogji malli (dashuria, dëshira); / më vjen #hidhur; më ngacmon, më ther: i dogjën fjalët e mia; i djeg miza trembet se mos e kuptojnë të tjerët që ai e ka fajin; kujt i djeg, le të kruhet ai që ka gabuar, le ta kuptojë.
     Shiko gjithashtu: #hidhur
4. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ edhe bëj që diçka të shkojë dëm ose t’i dështojë dikujt plani i #përgatitur; e marr më qafë dikë, e fik: e dogjën pa të drejtë; ia dogji letrat (kartat) në dorë; ia dogji lëkurën (dikujt) ia punoi keq, e #mori më qafë.
     Shiko gjithashtu: #përgatitur, #mori