domosdoshëm

Përdorimi: mbiemër, fjalë në filozofi

1. mbiemër
   domosdósh/ëm (i), -me (e)
   • ▸ që duhet patjetër, shumë i nevojshëm; i detyrueshëm; i pashmangshëm: nevojë (kërkesë) e domosdoshme.
2. fjalë në filozofi
   • ▸ i lidhur me shkaqe thelbësore e #objektive, që buron nga natyra e brendshme e sendit a e dukurisë, që ka karakter ligjësor e jo rastësor; që në kushte të caktuara ndodh në mënyrë të pashmangshme: lidhje (dukuri) e domosdoshme.
     Shiko gjithashtu: #objektive