drejtím,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, kuptim i figurshëm

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   drejtím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi dhe rrjedhimi i tij sipas foljeve: drejtimi i shtetit; drejtimi i firmës.
   • ▸ qëndrimi që merr një trup: drejtim #horizontal (i pingultë, i pjerrët).
     Shiko gjithashtu: #horizontal
   • ▸ vija e zhvillimit të diçkaje; synimi a qëllimi që ndjek dikush; rrymë e caktuar në një fushë të jetës ose #prirja drejt një rryme të tillë: me drejtim industrial (bujqësor, teorik).
     Shiko gjithashtu: #prirja
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe pika ose ana nga gjendet a drejt së cilës është kthyer ose lëviz dikush a diçka: drejtimi kryesor; drejtimi i lëvizjes (i forcës) (edhe fiz.); ndryshoi (ktheu) drejtimin; pa drejtim të caktuar pa adresë; / pikëpamje; këndvështrim: nga çdo drejtim që ta shohësh.
   • ▸ mënyra e veprimeve ose e sjelljes së dikujt; rrugë: #mori drejtim të mirë (të keq, të shtrembër).
     Shiko gjithashtu: #mori