drúnjtë (i, e)

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   • ▸ drúnjtë (i, e) që është prej druri; që ka cilësitë e drurit; që përbëhet nga lëndë druri: derë e #drunjtë; #kërcell i #drunjtë.
     Shiko gjithashtu: #drunjtë, #kërcell, #drunjtë