duk,-u

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, i ligjërimit bisedor

1. emër i gjinisë mashkullore, i ligjërimit bisedor
   • ▸ duk,-u vlerë, dobi: punë me (pa) duk; ka duk (diçka) rron a zgjat shumë; nuk mbarohet a nuk prishet shpejt; s’i kanë duk rrobat s’i rrojnë gjatë rrobat; s’i ka duk puna s’nxjerr gjë në shesh me punën që bën; s’i ka duk fjala s’i dëgjohet fjala.