dyshím,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   dyshím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve.
   • ▸ ndjenjë pasigurie e mosbesimi për dikë a për diçka; gjendja e dikujt që dyshon: dyshim i pathemeltë (i kotë); pa asnjë dyshim (pa pikë dyshimi) me siguri, patjetër; s’ka dyshim që… (se…) me siguri që…, sigurisht që…; e ha (e bren, e mundon) dyshimi.
   • ▸ të menduarit keq për dikë a për diçka: ka dyshim për dikë.