éc/i

Përdorimi: folje jokalimtare, i ligjërimit bisedor, veta, kuptim i figurshëm, i stilit të lartë

1. i ligjërimit bisedor
   éc/i -a, -ur
   • ▸ lëviz më këmbë në një drejtim: eci nëpër dhomë; ecën #kali; / (në #urdhërore) shko; eja: ec e pyete ç’thotë; ec lart se kam një fjalë.
     Shiko gjithashtu: #kali, #urdhërore
   • ▸ përdoret me një #folje tjetër, kur është e pamundur të kryhet a të mos kryhet veprimi që shpreh ajo #folje: ec e mbushja mendjen atij!; ec e mos u nis po të duash!
     Shiko gjithashtu: #folje, #folje
2. veta
   • ▸ III lëviz, shkon diku (për një mjet transporti); rrjedh (për ujin): ecën treni.
   • ▸ III kalon (për kohën).
   • ▸ III ka vlerë, shkon: nuk ecën kjo para këtu.
3. veta, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III punon (për makineri etj.): nuk ecën mirë motori.
4. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ edhe përparoj; (me trajtë të shkurtër përemërore) më vete mbarë: ecën puna sahat; nuk i eci.
5. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, i stilit të lartë
   • ▸ veproj siç më thotë dikush tjetër; shkoj: mos ec me ato që dëgjon poshtë e