endacák,-e

Përdorimi: mbiemër, emër

1. mbiemër, emër
   • ▸ endacák,-e edhe si që nuk ka vendbanim ose vendqëndrim të caktuar, që e ndërron vazhdimisht atë; që endet pa ndonjë qëllim të caktuar, bredharak; që është karakteristik për një njeri të tillë: fise endacake; peshq endacakë; jetë endacake; një grup endacakësh.