fat,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit libror

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   fat,-i -e(t)
   • ▸ fuqi e panjohur që besohet se përcakton në mënyrë të pashmangshme ecurinë e jetës së njeriut ose rrjedhën e ngjarjeve; #gërshetim rrethanash a lidhje ngjarjesh të rastit në jetën e njeriut; rrjedhë ngjarjesh që mbarojnë me një fund të kënaqshëm; #mbarësi (edhe në njësi #frazeologjike): e solli fati; është me (pa) fat; e la në mëshirë të fatit (dikë a diçka); për fat të mirë fatmirësisht; për fat të keq fatkeqësisht.
     Shiko gjithashtu: #gërshetim, #mbarësi, #frazeologjike
   • ▸ pjesa që i takon dikujt për të marrë: iu bë fat i erdhi diçka e mirë.
   • ▸ bashkëshort; bashkëshorte: e #mori për fat u martua; fati i parë është i mbarë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #mori
2. i ligjërimit libror
   • ▸ e ardhmja: fati i popullit (i atdheut).