fillestar

Përdorimi: mbiemër, emër, kuptim i figurshëm

1. mbiemër
   fillestár,-e
   • ▸ që lidhet me fillimin, i fillimit; që bëhet në fillim; i parë: njoftime (të dhëna) fillestare; shpejtësi fillestare; njohuri (rregulla) fillestare.
   • ▸ paraprak.
2. emër
   • ▸ edhe si që e fillon i pari një punë, nismëtar; që sapo e ka #filluar një punë, një detyrë etj.; që nuk ka përvojë në një punë etj.: mjek fillestar; libër për fillestarë.
     Shiko gjithashtu: #filluar
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe që lidhet me zanafillën e diçkaje; burimor: lloji fillestar.