fýe/ll,-lli

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në anatomi, mbiemër, i ligjërimit bisedor

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   fýe/ll,-lli -j(t)
   • ▸ vegël muzikore popullore me frymë, si gyp i hollë e i gjatë dhe me disa vrima: #melodi me fyell; i bie fyellit; s’bëhet dasma me një fyell (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #melodi
2. numri shumës
   • ▸ diçka që ka trajtën e një gypi të shpuar tejpërtej; féje(t) kanali i brendshëm i diçkaje, që zgjatet tejpërtej; vrimë si kanal: fyelli i pushkës tyta; fyelli i veshit; fejet e hundës; fejet e gjakut (anat.) #damarët e gjakut.
     Shiko gjithashtu: #damarët
3. fjalë në anatomi
   • ▸ eshtër e gjatë dhe e drejtë e gjymtyrëve të njeriut ose të kafshës: fyelli i këmbës #kërciri; fyelli i dorës (i krahut) eshtra e llërës.
     Shiko gjithashtu: #kërciri
4. mbiemër, i ligjërimit bisedor
   • ▸ si i drejtë: e ka trupin fyell; / i zbrazët: e ka mendjen fyell (fig.).