gisht,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim përbuzës

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   gisht,-i -a(t) dhe -ërínj(të)
   • ▸ secili prej pesë zgjatimeve në fund të dorës ose të këmbës së njeriut; pjesa e dorezës që mbulon këto zgjatime; secili prej zgjatimeve #fundore në këmbët e disa kafshëve: gishti i madh (i vogël); gishti tregues; mollëza e gishtit; preva gishtin; kap me gishta; i bëj shenjë me gisht; është për të lëpirë gishtat është shumë i mirë a shumë i shijshëm; s’janë të gjithë gishtërinjtë njësoj (fj. u.) s’janë të gjithë njerëzit njësoj nga aftësia etj.
     Shiko gjithashtu: #fundore
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe puna që bëhet me këtë pjesë të dorës dhe forca a shkathtësia e saj (edhe në njësi #frazeologjike): është i gishtit (dikush) është i pushkës, di të qëllojë mirë me pushkë; është luftëtar trim; e luan mirë gishtin di të qëllojë mirë; i këndon gishti di të qëllojë mirë; e rrëzova me një gisht e rrëzova lehtë, pa përdorur shumë forcë.
     Shiko gjithashtu: #frazeologjike
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ #masë a përmasë shumë e vogël; numër i paktë (edhe në njësi #frazeologjike): tre gisht i gjatë; piva dy gisht ujë piva pak ujë; numërohen me gisht (me gishtat e dorës) janë shumë pak; noton (lundron) në një (në dy) gisht ujë është shumë i zoti; për dy gisht #ballë për pak nder; janë sa gishtat e dorës janë pak, numërohen me gishta.
     Shiko gjithashtu: #masë, #frazeologjike, #ballë
4. numri shumës
   • ▸ ujëset.
5. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, me kuptim përbuzës
   • ▸ vegël e dikujt: gisht i armikut.