gjetur

Përdorimi: mbiemër, kuptim i figurshëm

1. mbiemër
   gjétur (i, e)
   • ▸ që është gjetur diku: sende të gjetura.
   • ▸ i burrit të mëparshëm a i gruas së mëparshme; jo i veti: fëmijë i gjetur.
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ i zgjedhur a i kapur bukur e mirë; i goditur, i qëlluar: krahasim i gjetur.