gjithë

Përdorimi: përemër i pacaktuar, pjesëz

1. përemër i pacaktuar
   gjíthë
   • ▸ në tërësinë e tij, pa i hequr asnjë pjesë; përfshirë së bashku sendet, qeniet a dukuritë e njëjta, që përbëjnë një sasi a një shumicë; tërë: gjithë bota (vendi); gjithë njerëzit; gjithë jetën (ditën, kohën); si gjithë të tjerët njësoj si të tjerët; gjithë e gjithë gjithsej; krejt.
   • ▸ (me #parafjalët me dhe në) tregon shkallën më të lartë të shfaqjes së një ndjenje a të një dukurie: me gjithë zemër; me gjithë mend pa #shaka, përnjëmend, seriozisht; me gjithë forcën; me gjithë qejf me dëshirë, me kënaqësi; me gjithë... së bashku me..., bashkë me...; në gjithë gjatësinë (shtrirjen) e vet; / tregon shkallën më të lartë të një #tipari; tërë: gjithë ai njeri; gjithë ajo punë.
     Shiko gjithashtu: #parafjalët, #shaka, #tipari
   • ▸ të gjithë; gjithçka: gjithë ç’ishin.
   • ▸ krejt, plot; tërë: gjithë #bar (lule, pemë); gjithë #baltë; gjithë gaz.
     Shiko gjithashtu: #bar, #baltë
2. pjesëz
   • ▸ si krejt, njësoj si dikush tjetër, gjallë, tërë: ishte gjithë i ati (i vëllai).