harbút,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, mbiemër, i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues, fjalë në histori

1. fjalë në histori
   harbút,-i -ë(t), edhe si
   • ▸ emër me të cilin thirreshin me #përbuzje të huajt ose shtresa e vegjëlisë.
     Shiko gjithashtu: #përbuzje
2. emër i gjinisë mashkullore, mbiemër, i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues
   • ▸ njeri i vrazhdë, që ka sjellje të keqe: #turmë harbutësh; sjellje harbute.
     Shiko gjithashtu: #turmë