jashtëzakonshëm

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   jashtëzakónsh/ëm (i), -me (e)
   • ▸ që i kapërcen kufijtë e zakonshëm dhe bën përshtypje të veçantë; shumë i madh; i pazakonshëm e i padëgjuar; i rrallë: ngjarje e jashtëzakonshme; njeri i jashtëzakonshëm; me rëndësi të jashtëzakonshme.
   • ▸ i caktuar posaçërisht për të vendosur a për të ndërmarrë diçka: komisioni i jashtëzakonshëm; ambasador i jashtëzakonshëm e fuqiplotë (dipl.); mbledhje e jashtëzakonshme; gjendje e jashtëzakonshme gjendje e shpallur me ligj në rrethana të vështira a në kohë lufte; ligj i jashtëzakonshëm ligj i shpallur në kohë lufte a në rrethana të vështira ekonomike.