këpút (këpús)

Përdorimi: folje kalimtare, folje jokalimtare, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor

1. folje kalimtare
   këpút (këpús) -a, -ur
   • ▸ ndaj në copa një pe, një litar etj., duke e tërhequr fort ose duke e prerë; shkëput: këput zinxhirin (telin, kordonin); këput një lule (një mollë, një degë).
   • ▸ ndaj nga nëna fëmijën ose pjellën e saj, që të mos pijë më; zvjerdh: këput fëmijën (gicin).
   • ▸ ndërpres një lidhje, një veprim a një veprimtari: këput #marrëdhëniet me dikë; / ndaloj rrjedhën e diçkaje ose i ndërroj drejtimin; kthej: këput vijën e ujit.
     Shiko gjithashtu: #marrëdhëniet
   • ▸ i bie dikujt me diçka; e rrëzoj përtokë; e vras: ia këputi me #pëllëmbë (me sëpatë); i dhashë një grusht dhe e këputa (përdhe).
     Shiko gjithashtu: #pëllëmbë
2. folje jokalimtare
   • ▸ edhe bëj diçka shpejt e pa e zgjatur; them diçka, flas: ia këputa gjumit; ia këputi kot (më tym); / e gjuaj dikë me fjalë fyese, e shaj keq: i këputi ca të shara.
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ e bëj që të ndiejë shumë lodhje; e #rraskapit: ma këputi krahun valixhja; na këputi vapa; / e bëj që të ndiejë dhembje shpirtërore ose #mallëngjim; e pikëlloj: më këputi zemrën (shpirtin); më këputi malli.
     Shiko gjithashtu: #rraskapit, #mallëngjim
4. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ vendos një afat, në marrëveshje me dikë, pres: këputëm ditën e dasmës.