kiamét,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, ndajfolje

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, i ligjërimit bisedor
   kiamét,-i -e(t)
   • ▸ #shtrëngatë, #furtunë; shi i madh: ditë kiameti.
     Shiko gjithashtu: #shtrëngatë, #furtunë
   • ▸ katastrofë; #kërdi: u bë kiameti; s’u bë kiameti s’ka gjë; bëri kiametin (fig.) bëri gjëmën.
     Shiko gjithashtu: #kërdi
2. ndajfolje
   • ▸ si shumë, krejt: i ngjan kiamet të atit.