kokëfórtë

Përdorimi: mbiemër, emër

1. mbiemër, emër
   • ▸ kokëfórtë edhe si që mendon e vepron sipas kokës së vet; këmbëngulës në të vetën, megjithëse s’ka të drejtë; i pabindur: njeri kokëfortë; / që tregon a që shpreh kokëfortësi; që nuk mund të kundërshtohet dot (për një mendim etj.): faktet janë kokëforta.