kríp/ë,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor, fjalë në kimi, ndajfolje

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   kríp/ë,-a -ra(t)
   • ▸ lëndë e bardhë kristalore dhe e tretshme, me shije të #njelmët, që përdoret zakonisht për t’i dhënë shije gjellës: kripë deti; kripë guri kripë që nxirret nga toka; i hedh kripë gjellës; #gjella me kripë dhe kripa me #karar (fj. u.) çdo gjë duhet me #masë ose me #karar; mos hidh kripë në #gjellë të botës! (fj. u.) mos u merr me punë që s’të përkasin!
     Shiko gjithashtu: #njelmët, #gjella, #karar, #masë, #karar, #gjellë
2. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ shije, #lezet: fjalë me kripë; njeri pa kripë njeri i #shpëlarë; #gjellë pa kripë diçka jo e këndshme.
     Shiko gjithashtu: #lezet, #shpëlarë, #gjellë
3. fjalë në kimi, i ligjërimit bisedor
   • ▸ lëndë e përbërë nga zëvendësimi i hidrogjenit të një #acidi me metal a me njëvlerës të tij: kripa e potasit; / sulfati i magnezit.
     Shiko gjithashtu: #acidi
4. ndajfolje, kuptim i figurshëm
   • ▸ si #trokë, pa gjë: mbeti kripë.
     Shiko gjithashtu: #trokë