kryesór,-e

Përdorimi: mbiemër

1. mbiemër
   • ▸ kryesór,-e që është në krye ose para të gjithë të tjerëve nga vlera a nga rëndësia; themelor; qendror: rrugë kryesore; vërejtje (kërkesë) kryesore; fjali kryesore (gjuh.) fjalia prej së cilës varen fjalitë e tjera të nënrenditura; fjali drejtuese.