kthjellët

Përdorimi: mbiemër, antonim, kuptim i figurshëm

1. antonim
   kthjéllët (i, e)
   • ▸ i pastër dhe i tejdukshëm; i kulluar; i turbullt: ujë i kthjellët.
   • ▸ që s’ka re; i vrenjtur: qiell i kthjellët.
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe që dëgjohet a kuptohet qartë; i qartë: me mendje të kthjellët.