kushtor

Përdorimi: mbiemër, fjalë në gjuhësi

1. mbiemër, fjalë në gjuhësi
   kushtór,-e
   • ▸ që lidh një fjali të #varur, e cila tregon kushtin e kryerjes së veprimit (për #lidhëzat në qoftë se, nëse etj.); që lidhet me këto #lidhëza (për fjali).
     Shiko gjithashtu: #varur, #lidhëzat, #lidhëza
   • ▸ që tregon se veprimi i shprehur nga #folja lidhet me një kusht: mënyra kushtore mënyrë e foljes që shpreh një kusht.
     Shiko gjithashtu: #folja