la/j

Përdorimi: folje kalimtare, i ligjërimit bisedor, kuptim i figurshëm, veta

1. folje kalimtare
   la/j -va, -rë
   • ▸ pastroj me ujë, me sapun etj.; e fut diçka në ujë a në një lëng tjetër dhe e fërkoj për t’i hequr papastërtitë: laj trupin (duart, dhëmbët); laj enët (pjatat); macja lan kotelet i lëpin me gjuhë; i lau faqet me lot (fig.) i rridhnin lotët çurk; laj filmin përpunoj me lëndë kimike një film fotografie; sa pa larë sytë (fig.) shumë herët, që pa #gdhirë; e lau me të puthura (fig.) e puthi shumë.
     Shiko gjithashtu: #gdhirë
   • ▸ e vesh diçka me lëngun e një metali të çmuar; #praroj: e lau me ar (me argjend).
     Shiko gjithashtu: #praroj
2. i ligjërimit bisedor
   • ▸ i heq ndryshkun diçkaje duke e fërkuar; kallajis: e lau shpatën; e lau tepsinë; / i heq gjërat e huaja e të panevojshme, pastroj, qëroj; e sheshoj a e #lëmoj diçka; i heq degët një druri: laj pusin (kanalin); i lau shiu arat; e lau dërrasën me zdrukth.
     Shiko gjithashtu: #lëmoj
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe i kthej borxhin dikujt; shlyej; #shpaguaj: i lau gabimet (mëkatet); e lau me gjak (me djersë) e pagoi me jetën e vet a me mundime të mëdha.
     Shiko gjithashtu: #shpaguaj
   • ▸ shfajësoj: laj veten shfajësohem; me gojë të lan, me dhëmbë të çan (fj. u.) shtihet i mirë, por të bën të keqen.
4. veta, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III (me trajtë të shkurtër përemërore) më heq shumë barku.
5. veta, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III (me trajtë të shkurtër përemërore), edhe më rrëmben, më përlan: të lan era (veriu); e laftë #mortja! (mallk.) vdektë.
     Shiko gjithashtu: #mortja
6. kuptim i figurshëm, veta
   • ▸ hedh vështrimin: deri ku lan syri i njeriut; / III përhap dritën gjithandej, i jep shkëlqim: dielli lau malet.