lartë

Përdorimi: mbiemër, antonim

1. antonim
   lártë (i, e)
   • ▸ që gjendet në #lartësi; i ulët: re të larta; #tavan i lartë; fluturim i lartë.
     Shiko gjithashtu: #lartësi, #tavan
   • ▸ që ka #lartësi të madhe; që ndodhet në male; malor; i ulët; i shkurtër: #dru (mur) i lartë; me shtat (me trup) të lartë; mal i lartë; vende (kullota) të larta.
     Shiko gjithashtu: #lartësi, #dru
   • ▸ që ka forcë, që është në një #masë të madhe a në një shkallë të ngritur; që ngrihet mbi mesataren a të zakonshmen; shumë i mirë; shumë i zhvilluar e i përparuar; i ulët: temperaturë e lartë; tension i lartë (elektr.); me nivel shkencor (teorik) të lartë; #stil i lartë (gjuh.) #stil i cili përfshin mjete gjuhësore që i japin ligjërimit një ton të ngritur e #solemn.
     Shiko gjithashtu: #masë, #stil, #stil, #solemn
   • ▸ që i përket shkallës më të sipërme në një #shkallëzim shtetëror a shoqëror ose në një sistem arsimor; që është një shkallë më lart se diçka tjetër; i ulët: organet (#sferat, qarqet) e larta zyrtare; klasat (shtresat) e larta klasat (shtresat) e pasura; gjykata e lartë; arsimi i lartë.
     Shiko gjithashtu: #shkallëzim, #sferat
   • ▸ i hollë a i tingëllueshëm (për tingujt e zërat); i ulët: me zë të lartë.
   • ▸ që është në shkallën më të fundit të zhvillimit; i ulët: organizma të lartë; kafshë (bimë) të larta.
2. mbiemër
   • ▸ i dalë, i ngritur: me #ballë (me gjoks) të lartë.
     Shiko gjithashtu: #ballë
   • ▸ shumë i rëndësishëm, i #shquar, i nderuar; me cilësi #morale shumë të mira ose dije të thella; shumë i #vlefshëm: titull i lartë; njeri i lartë; sjellje (vepër) e lartë.
     Shiko gjithashtu: #shquar, #morale, #vlefshëm