lashtë

Përdorimi: mbiemër, emër, antonim, i ligjërimit bisedor

1. emër
   láshtë (i, e)I
   • ▸ i një periudhe shumë të largët, i hershëm; i dikurshëm; shumë i vjetër, i #moçëm: në kohë të #lashta; popull (qytet) i lashtë; gjuhë e lashtë; fjalë e lashtë fjalë e urtë; historia e lashtë historia e periudhës më të hershme; / edhe si shumë i vjetër a i kaluar në moshë, i #moçëm: burrë (plak) i lashtë.
     Shiko gjithashtu: #moçëm, #lashta, #moçëm
2. emër, antonim
   • ▸ edhe si që rritet e zhvillohet më shpejt se të tjerët, që jep prodhim a që piqet më parë se llojet e tjera, i hershëm; i vonë: fik (#misër) i lashtë; qengj (#kec) i lashtë.
     Shiko gjithashtu: #misër, #kec
3. mbiemër, i ligjërimit bisedor
   • ▸ i bërë me miell të lashtash: bukë e lashtë.