leh

Përdorimi: folje jokalimtare, veta, kuptim i figurshëm, me kuptim përçmues

1. veta
   leh -a, -ur
   • ▸ III nxjerr një britmë të ndërprerë, bën “ham-ham” (për qenin): qeni që leh, nuk të ha (nuk të kafshon) (fj. u.); qentë le të lehin, #karvani shkon përpara (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #karvani
2. kuptim i figurshëm, me kuptim përçmues
   • ▸ flas shumë e kot për dikë a për diçka, llomotit; flas keq a #shpif, shaj: le të lehë sa të dojë!
     Shiko gjithashtu: #shpif