lér/ë,-a I

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, kuptim i figurshëm, ndajfolje

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   lér/ë,-a I -a(t)
   • ▸ #baltë e hollë, llucë; moçalishtë; #pellg me ujë nga shkrirja e borës; gropë e madhe me ujë ku pinë #bagëtitë në kohën e thatësirës: ngeci në #lerë; i futi #buajt në #lerë.
     Shiko gjithashtu: #baltë, #pellg, #bagëtitë, #lerë, #buajt, #lerë
   • ▸ #zhul nga të palarët; #llum, #zdralë; papastërti të ndryshme në diçka: lera e kokës (e pllakave); #lerë vaji.
     Shiko gjithashtu: #zhul, #llum, #zdralë, #lerë
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ diçka e turpshme dhe e fëlliqur, njollë turpi; fjalë të ndyra e të turpshme: i vuri #lerë (dikujt) e njollosi, e turpëroi; nxori #lerë nga goja.
     Shiko gjithashtu: #lerë, #lerë
3. ndajfolje
   • ▸ si tërë, krejt (kur fëlliqet shumë dikush a diçka): u bë #lerë me gjak.
     Shiko gjithashtu: #lerë