llokúm,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë e veçantë, mbiemër, kuptim i figurshëm

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   llokúm,-i (llokúm/e,-ja f.) -e(t)
   • ▸ #ëmbëlsirë me #niseshte, me sheqer ose edhe me arra a me #bajame, që ndahet në copa të vogla; një copë prej kësaj ëmbëlsire: llokume të bajamta; qeras me llokume; nuk hanë çdo ditë llokume (fig.) nuk mund të ketë çdo ditë #festa e dëfrime; jeta nuk është shesh me lule.
     Shiko gjithashtu: #ëmbëlsirë, #niseshte, #bajame, #festa
2. fjalë e veçantë
   • ▸ copë e vogël nga një lëndë plasëse e butë: llokum dinamiti.
3. mbiemër, kuptim i figurshëm
   • ▸ si shumë i butë: tokën e kemi llokum; shumë i #majmë: mishi ishte llokum; shumë i ëmbël: e ka gojën llokum është gojëmbël.
     Shiko gjithashtu: #majmë