lúmtur (i, e)

Përdorimi: mbiemër, emër, antonim

1. mbiemër, emër, antonim
   • ▸ lúmtur (i, e) edhe si që i ka të gjitha të mirat; që ka a që ndien kënaqësi të thellë dhe gëzim të madh kur i plotësohet diçka; i mjerë: fëmijë të lumtur; jetë e lumtur; e bëri të lumtur (dikë); qofsh i lumtur! (ur.).