▸ lúnd/ër,-ra I -ra(t) mjet i thjeshtë lundrimi, si e madhe zakonisht prej druri, me ose me shtagë; barkë e ngushtë dhe e gjatë, me ose me ; druri për të kaluar lumin: lundër peshkatarësh (peshkimi); s’bëhet lundra me marene (fj. u.) s’bëhet bukë me .