lundrím,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   lundrím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve.
   • ▸ udhëtimi që bëhet me mjete lundruese ose me mjete fluturuese: lundrim detar (lumor, ajror); lundrim bregdetar kabotazh.
   • ▸ rruga për të shkuar diku me mjete lundruese ose me mjete fluturuese; koha e këtij udhëtimi: gjatë (para, pas) lundrimit; anije për lundrime të largëta.