marr

Përdorimi: folje kalimtare, antonim, kuptim i figurshëm, veta, i ligjërimit bisedor, zakonisht, folje jokalimtare, kryesisht

1. antonim
   marr móra, márrë
   • ▸ e #rrok dikë a diçka me dorë etj., e kap dhe e mbaj; jap: ia #mori librin; marr pluhurat me #leckë; / kap, zë: e #mori për krahu (për dore, #zvarrë); e morën peng.
     Shiko gjithashtu: #rrok, #mori, #leckë, #mori, #zvarrë
2. kuptim i figurshëm, antonim
   • ▸ edhe më bie në dorë diçka; bëj diçka timen duke e blerë etj.; siguroj (një fitim a një përfitim etj.); pajisem me diçka; #përvetësoj; jap; fal: mora një palë këpucë (për vajzën); mora rrogën (diplomën, patentën, një titull); morën pushtetin; #mori borxh; #mori lejë; mora një lajm (një porosi, një urim); ka marrë dije (njohuri); #mori mendimin (pëlqimin) e prindërve; ia #mori zemrën e bëri për vete; #mori përvojë (një mësim të mirë).
     Shiko gjithashtu: #përvetësoj, #mori, #mori, #mori, #mori, #mori
3. veta, kuptim i figurshëm
   • ▸ ha, pi a thith: merr #barna; merr frymë; / III kërkon, do: punët e shtëpisë marrin shumë kohë.
     Shiko gjithashtu: #barna
4. i ligjërimit bisedor
   • ▸ e bëj grua a bashkëshorte; e bëj timin a e vë në shërbimin tim: e #mori për grua me dashuri; #mori një tajë (një pastruese).
     Shiko gjithashtu: #mori, #mori
5. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe pres, shkurtoj a heq diçka (për flokët etj.): mora anët u qetha anash; sëmundja i #mori këmbën (gojën).
     Shiko gjithashtu: #mori
6. folje kalimtare
   • ▸ pranoj të bëj një punë; #filloj një veprim: e marr në pyetje (në provim); e morën në shqyrtim; / nis një veprim a veproj në një mënyrë të caktuar: #mori një këngë nisi të këndojë; e #mori shtruar (me rrëmbim, me inat); e #mori me #shaka (me qejf); e #mori me të mirë.
     Shiko gjithashtu: #filloj, #mori, #mori, #mori, #shaka, #mori
   • ▸ e kuptoj ose e gjykoj dikë a diçka në një mënyrë të caktuar; e quaj: e merrnin për të zgjuar (për budalla); merre si të duash.
   • ▸ bashkë me emra formon #togfjalësha foljorë, që kanë kuptimin e foljeve të prejardhura nga emrat përkatës (edhe në njësi #frazeologjike): marr hak hakmerrem; marr nën mbrojtje mbroj; marr inat inatosem; merr fund përfundon; #mori valë valoi.
     Shiko gjithashtu: #togfjalësha, #frazeologjike, #mori
7. zakonisht, veta
   • ▸ III më kap një ndjenjë, një dëshirë, një sëmundje etj.: më #mori malli u mallova; e #mori uria ka uri; na #mori gazi; ka marrë të ftohur; #mori zgjeben; #mori një plagë në këmbë.
     Shiko gjithashtu: #mori, #mori, #mori, #mori, #mori
8. veta, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III nxë, mban; përmban: kjo enë merr dy litra; merr dhjetë veta (shtretër); / përmbledh; e përfshin (ligji etj.): atë fshat e merr rrethi i Tiranës.
9. folje jokalimtare, kryesisht, veta, kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe shkoj në një drejtim; #hipi diku: #mori rrugën më të gjatë (nga e djathta); #mori përpjetë; #mori autobusin; / III, edhe ecën drejt një zhvillimi, arrin diku; nis, fillon (edhe si #folje gjysmëndihmëse): moti po merr për mbarë; #mori dheun u përhap gjithandej; #mori tatëpjetën; #mori hov; #mori zjarr (flakë); #mori të krisur (gota) krisi (gota); #mori të dilte.
     Shiko gjithashtu: #hipi, #mori, #mori, #mori, #folje, #mori, #mori, #mori, #mori, #mori, #mori
10. folje jokalimtare, veta, i ligjërimit bisedor
    • ▸ III ndërzehet, mbarset: #mori dash (dem).
      Shiko gjithashtu: #mori