mbeturín/ë,-a

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, kryesisht, numri shumës, kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues

1. emër i gjinisë femërore, kryesisht, numri shumës
   mbeturín/ë,-a -a(t)
   • ▸ lëndë ose pajisje e padobishme, që mbetet pasi bëhet a pasi përdoret diçka; ndërtesë, makinë etj. e shkatërruar; hedhurinë: mbeturina telash (letre); / mbetëz: mbeturinat e murit të një kështjelle; mbeturina të kulturës #antike.
     Shiko gjithashtu: #antike
   • ▸ #llum, #fundërrinë: mbeturinë vaji (kafeje).
     Shiko gjithashtu: #llum, #fundërrinë
2. kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues
   • ▸ #koncept i vjetër; mënyrë e vjetër e të menduarit: njeri me mbeturina.
     Shiko gjithashtu: #koncept