mbytur

Përdorimi: mbiemër, emër

1. emër
   mbýtur (i, e)
   • ▸ edhe si që është mbytur: fëmijë i mbytur; si i mbyturi në shkumë në gjendje shumë të vështirë, në pikë të hallit; kapet si i mbyturi pas flokëve; i mbyturi s’ka frikë se laget (fj. u.).
2. mbiemër
   • ▸ i dobët sa mezi dëgjohet: zhurmë (krismë) e mbytur.