mendím,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në filozofi, fjalë në logjikë, i ligjërimit libror

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   mendím,-i -e(t)
   • ▸ aftësia për të menduar; ajo që mendojmë; gjykimi për dikë a për diçka; mendje: ka mendime të gabuara; ia zbuloi mendimin; ndërroi mendim.
2. fjalë në filozofi, fjalë në logjikë
   • ▸ shkalla më e lartë në procesin e njohjes; të menduarit: mendimi #abstrakt; mendimi dhe gjuha; kategoria e mendimit; / forcë mendore.
     Shiko gjithashtu: #abstrakt
3. i ligjërimit libror
   • ▸ shkalla e dijes, e arritur me anë të të menduarit: mendimi shkencor; mendimi #pedagogjik shqiptar.
     Shiko gjithashtu: #pedagogjik