mizór,-e

Përdorimi: mbiemër, emër

1. mbiemër, emër
   • ▸ mizór,-e edhe si që sillet e vepron pa mëshirë, që kënaqet kur të tjerët vuajnë; i pashpirt, #barbar; vrasës: njeri (pushtues) mizor; vrasje mizore; / që është #tipar i një njeriu të tillë; që bën kërdinë: sjellje (mënyrë) mizore.
     Shiko gjithashtu: #barbar, #tipar