mjérë (i, e)

Përdorimi: mbiemër, emër, antonim

1. mbiemër, emër, antonim
   • ▸ mjérë (i, e) edhe si që rron në varfëri e në #mjerim; që ka mbetur i shkretë ose pa njeri dhe të ngjall mëshirë; i gjorë, fatkeq; që është karakteristik për një njeri të tillë; i lumtur: plak i mjerë; popull (vend) i mjerë; të mjerët ne (ata)!
     Shiko gjithashtu: #mjerim